Rozdział 285

Aurora

W końcu się ubrałam, choć zajęło mi to dłużej, niż powinno, bo co chwilę stawałam na parę sekund i nie robiłam kompletnie nic. Tylko gapiłam się w swoje odbicie, jakbym czekała, aż coś we mnie „kliknie”, jakbym dała temu dość czasu, a wszystko samo się przestawi w coś, co ma sens. Ale si...