Rozdział 287

Aurora

„Kael—” zaczęłam, a pytanie już się układało, już pchało się na język, zanim zdążyłam je powstrzymać, bo w klatce piersiowej siedziało mi za dużo i nic z tego nie dawało poczucia domknięcia.

„Ale teraz to nie jest ważne” — uciął mnie bez wahania, głos miał stanowczy, ale nie podniesiony...