Rozdział 47

Aurora

Zanim cisza mogła się jeszcze bardziej przeciągnąć—zanim mogłam spłonąć od gorąca pełznącego po mojej szyi—wyrzuciłam to z siebie.

„Książka!”

Zayn zamrugał na mnie, marszcząc brwi. „…Co?”

Przytuliłam ją mocniej do piersi, jakby była jakąś tarczą. „Książka. Ta po łacinie. Mieliśmy zacząć j...