Rozdział 67

Aurora

Coś w jego tonie – jakby to nie było nic wielkiego, jakby to nie było jakieś zobowiązanie – sprawiło, że tylko skinęłam głową zamiast się kłócić.

Przecięliśmy pole, zostawiając za sobą blask ogniska. Im dalej szliśmy, tym bardziej noc nas pochłaniała.

Gdy dotarliśmy do bram Akademii, moje ...