Rozdział 72 Nikołaj

Minęły dwa tygodnie.

Anya dochodziła do siebie powoli. Fizyczne rany się goiły. Ale te w środku siedziały znacznie głębiej, jak drzazgi, których nie da się wyciągnąć.

Prawie się nie odzywała. Prawie nic nie jadła. Po prostu godzinami wpatrywała się w okno naszej sypialni, jakby czekała na brata, k...