Rozdział 19

W tej chwili Jason w końcu pękł. Łzy lały mu się po twarzy, a on szlochał jak człowiek błagający o litość.

– Masz w ogóle pojęcie, jak wyglądało więzienie? – wyrzucił z siebie. – Co noc miałem koszmary, ciągle byłem głodny i niewyspany, lodowate prysznice zimą, wieczne upokarzanie, ciągłe zaczepki ...