Rozdział Sto dwudziesty czwarty

„Gloria! Gloria, hej, hej, Vixen, obudź się dla mnie” — zawołał gdzieś z daleka Frankie. Jęknęła, wracając do przytomności. „O, no proszę, jest i ona” — zamruczał, odgarniając jej z twarzy wilgotne pasmo włosów. „Dobra w rozwalaniu reżimów na kawałki, ale kiepska w udawaniu trupa. Popracujemy nad ty...