Rozdział 65

– Nie trzeba – ton Roberta był lodowaty i twardy jak kamień. – To tylko pracownica. Nie ma potrzeby jej witać.

Ale Victoria zaśmiała się wesoło. – No chyba nie do końca, co? Jak była w szpitalu, to sam do niej przyjechałeś! To co teraz, „dzień dobry” cię boli?

Słowa Victorii sprawiły, że Robert wk...