Rozdział 139

Po dłuższej chwili dłoń Aleksandra wreszcie spoczęła na plecach Sabriny. Poklepał ją lekko, powściągliwie.

— Nie ma za co — powiedział cicho.

Sabrina delikatnie wysunęła się z uścisku Aleksandra, z rumieńcem na policzkach, ale spojrzała na niego z nadzieją w oczach:

— Aleksandrze, mogę zaprosić...