Rozdział 217

Sabrina znieruchomiała na moment.

Ale szybko się pozbierała i odpowiedziała z uśmiechem:

— Trochę to kłopotliwe, ale da się ogarnąć.

Tym razem Alexander tylko mruknął „aha” i jak zwykle zaczął jeść swoją zupę.

Ale już po dwóch małych łyżkach zmarszczył brwi.

— Czemu ta zupa smakuje jakoś… dzi...