Rozdział 125 Już nie zapomniana dziewczyna

Perspektywa Mii

Wciąż nie mogłam uwierzyć, że Seth naprawdę tu jest.

Mój wzrok bez przerwy do niego wracał, studiował jego twarz, jakbym bała się, że zniknie, jeśli odwrócę oczy choćby na sekundę.

Zaśmiał się cicho i potarł kark.

— Przestaniesz się na mnie gapić, jakbym nie był prawdziwy? — zaża...