Rozdział 112 ROZDZIAŁ 112

Perspektywa Vivienne

W samochodzie było ciepło i cicho, a ja nie potrafiłam przestać myśleć.

Deszcz na przedniej szybie. Ramię mojej matki przerzucone przez pierś ojca. Sposób, w jaki odwróciła się do mnie, a jej usta ułożyły się w te słowa tak wyraźnie, tak nagląco, jakby miała tylko jedną szans...