Rozdział 167 ROZDZIAŁ 167

Perspektywa Rafaela

Leżałem w błocie. Świat był ciemny.

Krew wciąż lała się z rozcięć na mojej twarzy — cztery głębokie, równoległe linie, które przecięły mi oczy, nos i usta. Czułem jej ciepło, jak zbiera się pod moim ciałem i wsiąka w rozorzaną ziemię. Ból był potworny, ale teraz jakby odległy, ...