Rozdział 72 ROZDZIAŁ 72

Perspektywa Adriana.

Światła miasta rozlewały się za oknem w smugach złota i czerwieni, gdy Marcus prowadził.

Siedziałem na tylnym siedzeniu, z zaciśniętą szczęką tak mocno, że zgrzytały mi zęby. Odtwarzałem wszystko, co wydarzyło się na arenie, klatka po klatce, jak jakiś chory skrót, którego nie...