Rozdział 88 ROZDZIAŁ 88

Drzwi eksplodowały do środka, a ja byłem już po drugiej stronie, zanim drewno w ogóle zdążyło się do końca rozprysnąć.

Wciąż wilk. Wciąż na fali przemocy. Krew wszędzie — na pysku, sklejająca futro, oblepiająca język tym gęstym, metalicznym smakiem, od którego żołądek wywracał mi się na drugą stron...