Rozdział 251 Wilk, bratnia dusza, całe życie, którego nigdy nie znałem

Jessica

Śmieję się.

To jedyna rzecz, do jakiej moje ciało zdaje się teraz zdolne, bo przecież to musi być żart. Kiepski, jasne, i skrajnie niestosowny, biorąc pod uwagę, że wypiłam jeden łyk kawy i przez cały poranek ludzie patrzyli na mnie tak, jakbym była wazonem chwiejącym się na krawędzi st...