Rozdział 150

Kolejna salwa śmiechu idzie za moimi słowami. Przysięgam, ci goście są nienormalni. No i co z tego, że jestem dziewczyną i trochę chuda? Ben patrzy na mnie i ciężko wzdycha.

— Dobra — mówi. — Bez sparingu.

To on też we mnie nie wierzy? Łapie mnie za ramiona, a kącik jego ust unosi się, jakby c...