Rozdział 28

Zapada cisza nad salą, ruszam w stronę sceny, o włos od tego, żeby rozerwać się od nerwów. Serce wali mi o żebra, czuję na karku czyjś wzrok i najchętniej bym wrzasnęła, ale zamiast tego przyspieszam, żeby dołączyć do panny Joty.

Wskazuje palcem linijkę w swoim egzemplarzu. Scena druga. „Od tego mo...