Rozdział 30

„Masz niezłą koszulkę” – mówi do mnie Blondynek.

Spuszczam głowę i wygładzam przód białej bluzki, którą pożyczyłam od Marii. „Eee… dzięki.” On puszcza do mnie oczko, a mój sztuczny uśmiech robi się szerszy. Po tym, jak Olivia uwaliła mi koszulkę, musiałam wziąć nową, a jedyne, co moja najlepsza prz...