Rozdział 75

Ledwo słucham pana Banksa, naszego matematyka. Jego wargi się poruszają, ale ja nie słyszę nic. Słowa Bena wciąż dudnią mi w głowie jak echo w klatce schodowej, wbijają się prosto w serce, ale pocieszam się tym, że przecież się nie rozstaliśmy.

Pan Banks rzuca klasie pytanie, ktoś odpowiada, a on k...