Rozdział 122 Ciężar księżyca

Tej samej nocy, kiedy wróciliśmy, powietrze się zmieniło.

Nie tylko wokół mnie.

Na całym terytorium.

Przekroczyliśmy granicę watahy tuż przed świtem. Las wydawał się inny — naelektryzowany, niespokojny, pulsujący pod korzeniami cichym brzęczeniem, jakby coś pradawnego budziło się i przeciągało ko...