Rozdział 109 109

Perspektywa Venessy

Gracz patrzył na mnie z niepohamowaną furią, a w jego oczach palił się ogień tak dziki, że przez ułamek sekundy strach musnął mi kręgosłup. Zamiast się cofnąć, moje usta uniosły się powoli, świadomie, w uśmiechu, który wcale nie wydawał się mój.

— Wykonałam swój ruch, Esher...