Rozdział 94

Punkt widzenia Kaviry

W końcu mnie puścił, a w jego głosie pobrzmiewała ostra reprymenda.

– Dobra robota, ale jeszcze minuta i straciłabyś przytomność. Reakcje muszą być instynktowne, szybsze.

Ta jego samozadowolona nuta uderzyła mnie w czuły punkt. Jakby mnie tu zastał rozwaloną, miękką i leniw...