Rozdział 21 Chłopcy w posiadłości

Dźwięk dzwonka ledwie przestał się nieść echem, gdy zasunęłam rygiel za kurierem.

Ręce trzęsły mi się tak mocno, że klucz zadźwięczał o blaszkę. Oparłam czoło o chłodne szkło drzwi do pracowni, a oddech zaparował szybę. Przez szron parasol kuriera rozpłynął się w ruchu na alei, kierując się w stron...