Rozdział 10

Lance

Cisza rozciągała się między nami jak drut naciągnięty do granic wytrzymałości. Adamowe jabłko Wesleya drgnęło, kiedy przełknął ślinę. Palcami wystukał na obrusie rytm—raz, drugi—po czym zorientował się, co robi, i gwałtownie przestał.

— Ja tylko… — chrząknął. — Bez powodu. Po prostu wydawało...