Rozdział 109

Serena

Skórzane siedzenie było absurdalnie miękkie. Deska rozdzielcza świeciła delikatnym, nastrojowym światłem. W całym aucie unosił się zapach drogiej wody kolońskiej, nowej skóry i czegoś, co było tak bardzo, boleśnie Lance’owe.

Ale nie mogłam skupić się na niczym z tego.

Bo on się uśmiechał.

...