Rozdział 221

Serena

Drgnęłam.

– Wesley…

Podniósł dłoń, wnętrzem do mnie, nawet na mnie nie patrząc. Gest był aż nazbyt czytelny: ogarniam to.

Przełknęłam ślinę i zamilkłam.

To nie był ten Wesley, którego znałam – ten, który za wszystko przepraszał, który aż się kulił przy podniesionych głosach, który prz...