Rozdział 246

Serena

– Proszę.

Vincent sięgnął jedną ręką do marynarki, wyjął śnieżnobiały, idealnie złożony chusteczkowy i podał mi go. Ten gest był tak absurdalnie staroświecki, tak delikatny, że aż mnie prawie złamał.

– Proszę – powiedział cicho. – Wytrzyj twarz. Spróbuj na chwilę o tym nie myśleć. Chociaż ...