Rozdział 43

Serena

Wsuwam się na tylne siedzenie bentleya, a Vincent odjeżdża od krawężnika z tą swoją charakterystyczną, bezbłędną płynnością. Posiadłość Vance’ów znika za nami i czuję, jak coś mi się luzuje w piersi — ulga, chyba… albo po prostu schodzi ze mnie adrenalina.

— No proszę — w głosie Vincenta sł...