Rozdział 88

Lance

Uśmiech Feliksa rozszerzył się ledwie o milimetr. Wiedział, że ja wiem. I wiedział, że nie mogę się odezwać, nie ryzykując, że wyjdę na paranoika przy Arthurze.

Usiadł obok Arthura — na miejscu zaufania, łaski — i zaraz zjawił się służący z nową zastawą. Chwilę później Felix miał przed sobą ...