Rozdział 97

Serena

Ledwo poczułam smak ostatniego kęsa ossobuco, zanim odsunęłam się od biurka. Ciepła satysfakcja po dobrym obiedzie zniknęła w chwili, gdy znowu zerknęłam za okno.

Wesley. Vanessa. I ta mała armia osiłków.

Byli już bliżej—może dwie minuty od wejścia.

Wyszłam z gabinetu, na siłę wygładzając...