Rozdział 41 Tylko trzydzieści dni

Zatrzymał się, a jego spojrzenie powędrowało z powrotem na trupio bladą twarz Jessiki.

Jego oczy nie zdradzały niczego, jakby patrzył przez nią na coś — albo na kogoś — zupełnie innego.

Kiedy odezwał się ponownie, jego głos był cichy, a jednak niósł się po całym pomieszczeniu.

— W ten sposób przy...