Rozdział 12

W głosie Dahlii pobrzmiewała dokładnie taka nuta współczucia, jak trzeba, ale kąciki jej oczu uniosły się odrobinę do góry.

– Skoro już jesteś w domu, rozgość się. Nie krępuj się.

Rozgość się.

Te słowa padły jej z ust tak naturalnie.

Lucinda spojrzała na nią na moment, nic nie powiedziała i podn...