Rozdział 195

Jej kroki były lżejsze niż zwykle. Odgłos, gdy szybko wspinała się po schodach, w mgnieniu oka zniknął w korytarzu na drugim piętrze.

Dahlia stała jak wryta, z filiżanką herbaty w dłoni, która zdążyła już całkiem wystygnąć.

Znów dobiegły odgłosy kroków z góry, a zaraz potem głos Valencii. „Cindy, ...