Rozdział 229

– To wcale nie tak dużo. – Yvonne ścisnęła jej dłoń. – Tyle wycierpiałaś przez te wszystkie lata tam, na zewnątrz. Serce mi pęka, kiedy tylko o tym pomyślę. To drobiazgi. Po prostu je przyjmij.

Lucinda skinęła głową, wsunęła bransoletki na nadgarstek i schowała dokument do torebki.

Hestia siedział...