Rozdział 62

Dahlia wtuliła twarz w ramię Valencii i wymamrotała stłumione potwierdzenie.

Uniósła głowę, otarła łzy wierzchem dłoni i wymusiła posłuszny uśmiech. — Rozumiem. Lucinda miała rację. Powiedziałam za dużo. Od teraz będę ostrożniejsza.

Valencia czule pogładziła ją po włosach. — Jesteś taka grzeczna. ...