Rozdział 197

Derek wypuścił z siebie ledwo słyszalne, lodowate prychniecie.

Gdyby nie miał kręgosłupa, pewnie już lata temu rozsypałby się pod uciskiem Zephyra i skończył jak pies u jego krocza — umiałby tylko posłusznie szczekać na zawołanie.

On, Derek, nigdy nie byłby kimś takim.

Renata, stojąc z boku, szar...