Sto czterdzieści dwa

Poranek rozpoczął się od rzadkiego poczucia spokoju.

Matylda zapukała do moich drzwi zaraz po śniadaniu, jej schludna sylwetka była obramowana złotym światłem z korytarza. Trzymała w jednej ręce clipboard, a w drugiej złożony kawałek lnu.

„Ela,” powiedziała, niezłośliwie. „Będziesz miała dziś wieczo...