Sto osiemdziesiąt

Kolacja z dziadkiem Jamesa powinna była być pocieszająca. Zazwyczaj taka była. Stary człowiek od samego początku nie patrzył na mnie jak na nosicielkę tragedii, szeptów i oskarżeń. Jego oczy miękły, gdy na mnie spoglądał, a ton głosu zawsze łagodniał, gdy się do mnie zwracał. Ale tej nocy, nawet gdy...