Dwieście siedemdziesiąt sześć

Poranek był tak spokojny, że niemal pozwoliłam sobie uwierzyć, że wszystko się zmieniło—że może ta krucha harmonia, którą James i ja zszyliśmy w Afryce, podążyła za nami do domu.

Słońce wpadało przez szerokie okna jadalni, miękkie i złociste, otulając mnie swoim ciepłem, gdy sączyłam herbatę z fili...