Dwieście dziewięćdziesiąt osiem

Właśnie skończyłam oceniać szkice w mojej małej pracowni, moje ręce były lekko poplamione węglem, a oczy ciężkie od całego dnia. Poszłam do naszego pokoju, wzięłam prysznic i przebrałam się w coś miękkiego do spania. Usłyszałam, jak drzwi się zamknęły, jego niskie kroki na marmurowej podłodze, i coś...