Trzysta osiemdziesiąt dziewięć

Poranne światło przesączało się przez wysokie okna posiadłości Lancasterów, rozciągając się blado złote na marmurowych podłogach. Dom już żył, pokojówki krzątały się cicho, tace śniadaniowe były noszone do i z jadalni, a chichot Cecilii odbijał się echem gdzieś z ogrodu, gdzie bawiła się z Paxem.

Pr...