Czterysta dwadzieścia cztery

Słońce ledwo wzeszło, gdy wymknąłem się z posiadłości, starając się, by wyglądało to na rutynową poranną sprawę. Cecilia jeszcze spała, a James zaszył się w gabinecie, już pochłonięty pracą, która zajmowała jego umysł przed chaosem dnia. Nie spojrzałem w stronę domu. Nie mogłem ryzykować, że Victori...