Rozdział 346

Alexander

Omar przez dłuższą chwilę milczał, obejmując spracowanymi dłońmi filiżankę kawy.

– Chodź – powiedział w końcu, wstając. – Chcę ci coś pokazać.

Poszedłem za nim przez posiadłość do części, która wychodziła na ogromny dziedziniec. Na stojakach siedziało kilka ptaków w kapturach, a mło...