Rozdział 20 20

Słowa Kiery ugodziły staruszka prosto w serce. Cała wdzięczność, jaką czuł do Eleny za uratowanie mu życia — i za to, że przy okazji zraniła sobie dłoń — jakby wyparowała, gdy zwrócił się do niej ze surowym spojrzeniem.

– Wiem, że mnie uratowałaś, ale Kiera martwiła się tylko o moje bezpieczeństwo....