Rozdział 9 9

Kiera uniosła brwi, a na ustach zatańczył jej figlarny uśmiech. – Oczywiście. Strasznie tęskniłam za mamą, tatą i dziadkiem, kiedy mnie nie było. Chodźmy szybko do środka.

W chwili, gdy przeszła przez frontową bramę, coś wydało jej się nie tak. Zwykle dom tętnił życiem – kręcili się służący i ochro...