Rozdział 121 Rozdział Sto dwadzieścia Jeden

PERSPEKTYWA LENY

Po tym, jak zadałam to pytanie, rozciągnęła się między nami gęsta, dusząca cisza.

Tymczasem Jace wpatrywał się we mnie tak, jakbym właśnie rozpruła mu wnętrzności, a na jego twarzy w kółko pojawiały się kolejno: szok, ból i złość.

— Wiesz co? — powiedziałam, krzyżując ręce na pie...