Rozdział 152 Rozdział Sto pięćdziesiąt dwa

Zaśmiałam się gorzko. — Nigdy nie byłaś niewidzialna. Nigdy nie spędziłaś lat jako worek treningowy, dowcip, ta brzydka, gruba dziewczyna, na którą wszyscy mogli wskazywać palcami i się śmiać tylko dlatego, że nie oddawała.

— Ale…

— Jasne, Allison mogła cię parę razy od czegoś wyzwać, ale nie masz...