Rozdział 157 Rozdział Sto pięćdziesiąt siedem

PRZY PERSPEKTYWIE LENY

— Przepraszam, pani Dawson. Kolacja była pyszna, ale pora zacząć naszą sesję i obawiam się, że muszę już iść. — Zerwałam się na równe nogi, już pędząc, żeby dogonić Jace’a i opieprzyć go, zanim zrobi coś głupiego.

— Dzięki, mamo. Ale nie jestem głodny. — Martin odsunął wciąż...