Rozdział 158 Rozdział Sto pięćdziesiąt osiem

Pocałowałam go i było to jak powrót do domu po latach błądzenia, jak odnalezienie wody po przejściu przez pustynię, jak każdy głupi frazes, na który przewracałam oczami w kiepskich romansidłach — z tą różnicą, że to było prawdziwe, przytłaczające i nie do ogarnięcia.

Jego dłonie wplątały się w moje...